Op zaterdag 25 september, Burendag, werd de Beste Buur Bokaal uitgereikt in alle deelnemende gemeentes in Twente. Welbions, initiatiefnemer van de prijs in Borne en Hengelo, hecht veel waarde aan goede buurtcontacten binnen hun wooncorporatie en vindt het daarom belangrijk om deze mensen in het zonnetje te zetten. Wij spraken met Elfriede Langendonk (winnares uit Borne) en Meint van der Kooi (winnaar uit Hengelo) over het winnen van deze mooie bokaal en hoe het voor hen is om een prijs te ontvangen voor iets wat 'zo vanzelfsprekend' is.

Een eervolle verrassing
Voor beide 'Beste Buren' kwam het ontvangen van deze mooie prijs als een grote verrassing. Meint vertelt: "Ik was lichtelijk overrompeld, ik werd er echt stil van. We waren met z'n vijven uit Hengelo en iedereen zet zich natuurlijk in. Dus ik was sowieso al blij voor degene die de bokaal zou krijgen. Maar toen werd mijn naam genoemd!" Elfriede beaamt dit: "Ik was echt verbijsterd. Alleen van de nominatie was ik al overrompeld. Het is zo eervol om dit te winnen."
Elfriede is genomineerd door een naaste buur. Zij is erg betrokken en houdt goed in de gaten of het met iedereen in de buurt goed gaat. Zelf vertelt ze: "Ik ken iedereen in het appartementencomplex en dan vallen dingen je eerder op of ik hoor weleens wat. Als ik merk of hoor dat het met iemand niet goed gaat, dan kijk ik er even achterheen en help ik waar ik kan. Soms is het alleen de krant ophalen, maar ik help buren ook met koken of ik ga op ziekenbezoek. En als ik denk dat er van iemand familie moet worden ingeschakeld, dan neem ik ook met hen contact op."
Ook Meint is aangemeld door een naaste buur: mevrouw Jannink. "Mijn vrouw en ik leven volgens de overtuiging dat wij er moeten, maar vooral ook willen zijn voor onze naasten. Ik help onze buren met plastic en papier ophalen, opruimen en verhuizen en andere klusjes die ik zelf lichamelijk nog kan opbrengen. En verder staan mijn vrouw en ik altijd klaar voor iedereen. Ze weten ons ook wel te vinden."

Echt naar elkaar omkijken
Ondanks dat het voor Elfriede en Meint zo vanzelfsprekend is om betrokken te zijn in de buurt en te helpen waar nodig, hebben ze nog wel een tips voor omgevingen waar ze graag wat meer naar elkaar willen omkijken. "Het is belangrijk dat je je omgeving inlicht als er dingen zijn die je niet meer kan," vertelt Meint. "Sommige dingen kunnen anderen gewoon niet signaleren. Dan is het goed om er zelf over te vertellen, zodat buren weten dat ze daar rekening mee kunnen houden of ze een oogje in het zeil kunnen houden." Elfriede heeft nog een hele praktische tip: "Zorg dat er een centraal telefoonnummer is in het complex of in de buurt. Deze kan worden beheerd door één buur, of rouleren tussen verschillende buren. Als alle bewoners daarmee akkoord gaan, dan is er altijd een nummer waarop iemand bereikbaar is. Dat zorgt voor een verbindende factor. Als iemand wat heeft, kunnen ze dat nummer bellen. Maar ook als er bijvoorbeeld wordt gesignaleerd dat een buurman of vrouw al langere tijd ziek is. Dan kunnen ze dat nummer bellen met de vraag of iemand daar even achter de deur kan komen kijken."
Voor beide buren is het vanzelfsprekend dat ze op dezelfde voet blijven doorgaan. Elfriede vertelt: "Ik ben de jongste hier in het appartementencomplex. Mijn buren voelen allemaal een beetje als mijn vaders en moeders. Mijn ouders stonden ook altijd voor iedereen klaar en mijn broers en zussen hebben hetzelfde. Het gaat vanzelf." Meint voegt daaraan toe: "Het zorgt voor zo'n fijne samenhorigheid. Het is écht naar elkaar omzien. Vaak gaat het maar om tien minuutjes, maar daarmee zorg je ervoor dat iemand anders een mooie dag heeft. En als er andersom wat is, dan staan ze er ook voor mij en mijn vrouw. Wij zeggen altijd: 'Wat je zaait, zal je oogsten', en dat is echt zo."